Leo
Vroman

1964

P.C. Hooft-prijs
In 1965 is de P.C. Hooft-prijs 1964, dit jaar bestemd voor po√ęzie, uitgereikt aan Leo Vroman.

De P.C. Hooft-prijs 1964 voor het oeuvre van Leo Vroman is toegekend op voordracht van een jury bestaande uit Hans Andreus, Ad den Besten (voorzitter), Piet Calis, Ed. Hoornik, Harriët Laurey, Adriaan Morriën, Nel Noordzij en H.G. Kompen (ambtelijk secretaris). Aan de prijs is een bedrag verbonden van fl. 5.000.

 

Leo Vroman (Gouda, 10 april 1915 – Fort Worth, 22 februari 2014), was de jongste zoon van een natuurkundeleraar en een wiskundelerares. Het gezin was joods. De kinderen werden niet gelovig opgevoed. Na de HBS ging hij biologie studeren in Utrecht, waar zijn broer Jaap al geologie studeerde. In 1938 ontmoette hij Georgine Maria (Tineke) Sanders, met wie hij zich hetzelfde jaar nog verloofde. Op 14 mei 1940 nam hij met een zeilboot de wijk naar Engeland. Van daaruit reisde hij door naar het voormalige Nederlands-Indië. Hij kreeg in Batavia een baan als assistent zoölogie. Als krijgsgevangene belandde Vroman in verschillende interneringskampen op Java en later in Japan. Na de bevrijding wilde hij naar Nederland terug, maar hij bleef steken in de Verenigde Staten waar hij via de bemiddeling van een oom een baan kreeg als onderzoeker op het gebied van bloedstolling. In 1947 kwam Tineke naar Amerika. Ze trouwden de volgende dag en kregen twee dochters. Sinds 1951 is Vroman Amerikaans staatsburger. Hij promoveerde in 1958. Vanaf 1965 was hij verbonden als hematoloog aan het Veterans’ Administration Hospital in Brooklyn NY. In zijn Utrechtse studententijd ontwikkelde Vroman zijn tekentalent. Hij schilderde decors, tekende strips en illustreerde boeken van anderen. In 1946 debuteerde hij met de bundel Gedichten. Ook schreef hij verhalen, zoals De adem van Mars (1956) en Snippers van Leo Vroman (1958).

 

Hij kreeg verschillende prijzen, naast de P.C. Hooft-prijs: de Lucy B. en C.W. van der Hoogtprijs, twee keer de Poëzieprijs van de gemeente Amsterdam, de Bijenkorf-poëzieprijs, de Prijs van de Stichting Kunstenaarsverzet en de VSB-poëzieprijs voor Psalmen (1995). In 1989 kreeg hij een eredoctoraat in de letteren van de Rijksuniversiteit Groningen. Door Kees Fens werd hij ooit ‘de vlakbijste dichter van Nederland’ genoemd.

Leo Vroman met zijn echtgenote en twee dochters tijdens de uitreiking van de P.C. Hooft-prijs in het Muiderslot op 24 mei 1965. Credits foto: Ruud Hoff / ANP / Collectie Spaarnestad / Nationaal Archief.

Uitreiking

De prijs is in 1965 uitgereikt op een feestelijke bijeenkomst.

 

 

 

Credits portretfoto: Rob Bogaerts / Nationaal Archief