Dolf Verroen

(1928)
De markant bebrilde kinderboekenschrijver Dolf Verroen heeft meer dan honderd boeken geschreven. Zowel realistische verhalen over dagelijkse school- en gezinsbelevenissen, als absurde grotesken en (tegendraadse) sprookjes. Pakkende titels als Heb jij het buskruit soms uitgevonden?, Het vieze woorden boek en Hoe wordt een paard een poes? nodigen de lezer uit de verhalen van Verroen, in korte eenvoudige zinnen verteld, te ontdekken.      
Vervaardigd 1951
Techniek Olieverf op doek
Afmetingen 116 x 55 cm

Dolf Verroen

door Willy Rieser (1927)

Op zijn veertiende schreef Dolf Verroen zijn eerste verhaal, dat uiteindelijk zestien jaar later, in 1958, als Het boek van Jan-Kees in de winkel terecht kwam, en dat pas echt succesvol werd na 1975 toen het werd herdrukt onder de titel Paarden, van die enge grote.

Hoewel Verroen vooral als kinderboekenauteur bekend werd, schreef hij aanvankelijk voor volwassenen. Hij debuteerde in 1955 met de dichtbundel In los verband, geïllustreerd door het echtpaar Miep de Leeuwe en Willy Rieser. Laatstgenoemde is tevens de maker van dit portret. Verroen had het echtpaar leren kennen nadat hij zich eind jaren veertig in Den Haag had gevestigd om zich daar te storten in het onstuimige naoorlogse culturele leven waar hij bevriend raakte met vele schrijvers, dichters en wetenschappers. Met name zijn vriendschap met De Leeuwe en Rieser gaf Verroen veel zelfvertrouwen in de moeizame beginperiode van zijn schrijverschap.  

Ook Anna Blaman, met wie hij bevriend raakte, had een grote invloed op hem. Het was deze, al wat oudere, gerenommeerde schrijfster, die hem zei dat hij persoonlijker moest schrijven. Het inspireerde hem tot het schrijven van kinderboeken, die authentieker waren dan zijn werk voor volwassenen. Sinds dat moment heeft hij beginnende lezers, gevorderde lezers, kinderen met leesproblemen en een grote schare voorlezende (groot)ouders getrakteerd op een breed scala aan verhalen die bekroond werden met diverse prijzen. Hierbij schuwde hij maatschappelijk betrokken onderwerpen niet: hij schreef als eerste over een migrantengezin in Nederland, over kinderen met een verstandelijke beperking en over slavernij.

Verroen is niet alleen tot haar dood bevriend gebleven met Blaman, ook met Rieser heeft hij contact gehouden. Toen de schilder in 2017 exposeerde in Pulchri in Den Haag, was het Verroen die de tentoonstelling opende.