Huub van der Lubbe

(1953)
Al lang voor Bob Dylan gelauwerd werd door de jury van de Nobelprijs voor Literatuur, kreeg Huub van der Lubbe grote eer als Nederlands dichter: hij stond in 1996 op de Nacht van de Poëzie. Met teksten – niet als zanger van De Dijk. Hoewel hij na enkele gedichten toch maar de gitaar pakte, was Van der Lubbe op dat moment meer geworden dan tekstschrijver: de poort naar de canon als dichter was geopend.
Vervaardigd circa 2012
Techniek Acryl op doek
Afmetingen 40 x 30 cm

Huub van der Lubbe

door Bernadet Boorsma (1961)

Huub van der Lubbe is vooral bekend als de voorman én liedschrijver van de band De Dijk, die hits scoorde met liedjes als ‘Binnen zonder kloppen’, ‘Dansen op de vulkaan’ en ‘Bloedend hart’. Daarnaast maakt hij deel uit van de drie leden tellende dichtclub Concordia.

Van der Lubbe zong diverse teksten van bekende dichters waaronder ‘Voor ’n dag van morgen’ van Hans Andreus en ‘November’ van J.C. Bloem. Poëzie is voor hem een grote inspiratiebron: ‘Dèr Mouw is volgens mij de grootste Nederlandse dichter ooit. De melancholieke toon van Bloem is ook mooi, als Nederlands gevoel vind ik dat wel kloppen. Maar ik heb Marsman en Slauerhoff altijd verre geprefereerd, juist omdat die geen genoegen nemen met dat Nederlandse gevoel.’

Een groot deel van de liedteksten die hij voor De Dijk schreef, is gebundeld in onder meer Melkboer met de blues en Guichelheil. In deze laatste bundel publiceerde Van der Lubbe ook enkele gedichten en vertaalde poëzie. In 2017 won hij de Lennaert Nijgh Prijs voor de beste tekstdichter, dichter Ilja Leonard Pfeijffer nam hem op in zijn bloemlezing De Nederlandse poëzie van de twintigste en de eenentwintigste eeuw in 1000 en enige gedichten.

Hoewel hij de status van dichter geniet, ziet hij het zelf niet zo: ‘Voor mijn eigen teksten geldt dat het van de straat moet zijn, dat iedereen het moet kunnen snappen. Om die reden is het wat mij betreft ook geen poëzie. Die teksten moeten zo in elkaar zitten dat het een gesprek kan zijn van mensen op straat of bij de bakker.’

Poëzie of niet, Bernadet Boorsma is geïnspireerd door zijn teksten. Om die reden maakte ze dit portret in de reeks van schrijvers die ze bewondert.