Carry van Bruggen

(1881-1932)
In de literatuurgeschiedenis is ze misschien wat onderschat, maar Carry van Bruggen is een van de interessantste en belangrijkste schrijvers uit begin van de twintigste eeuw. Haar grootste succes was de bundel  Het huisje aan de sloot met autobiografisch getinte verhalen. Vriendelijke verhalen, een tikje atypisch voor haar vaak somber getoonzette werk.
Vervaardigd circa 1920
Techniek Olieverf op paneel
Afmetingen 50 x 36 cm

Carry van Bruggen

door Johan Diedrich Hendriks (1882-1937)

Carolina Lea de Haan vertrok in 1900 naar Amsterdam, werd onderwijzeres en kwam via haar broer Jacob Israël de Haan in contact met het artistieke milieu. Ze trouwde met de journalist Kees van Bruggen en ging met hem naar Sumatra: hij werd hoofdredacteur van de Deli-Courant en zij schreef een rubriek en recensies voor dit tijdschrift, onder de achternaam van haar man.

Nederlands-Indië werd geen succes voor het stel, na hun terugkeer in 1907 zou Carry van Bruggen gaan schrijven aan een oeuvre waarin identiteit en individualiteit als thema’s centraal staan. Ze debuteerde dat jaar met In de schaduw, een verzameling novellen over haar joodse jeugd en Nederlands-Indië en schreef over de positie van vrouwen in Een Indisch huwelijk en Een coquette vrouw waarin ze haar huwelijk schetst – dat twee jaar later in een scheiding zou aflopen.

Met de roman Heleen uit 1913 had ze naar eigen zeggen haar vorm gevonden. ‘Het hoofdzakelijke voor me, is de mens, zijn wezen, zijn bestemming... het zich afvragen wat het ‘Ik’ betekent, wat zijn plaats in de collectiviteit is.’ Dat was ook het onderwerp van Prometheus, een grote en invloedrijke studie over individualiteit.

Carry van Bruggens laatste roman Eva uit 1927, is een ‘stream of consciousness’-vertelling over seksualiteit, dood en streven naar eenheid, door een naar vrijheid hunkerende vrouwelijke ik-verteller.

Het portret is van Johan Diedrich Hendriks, een graficus, schilder, tekenaar, kunsthandelaar en oprichter van het Amersfoorts Kunstenaars Genootschap. Hij schildert een somber beeld van Van Bruggen – en dat is begrijpelijk. Ze overlijdt in 1932 aan een longontsteking die ze opliep na een overdosis slaapmiddelen.