Maud
Vanhauwaert

2020

Jan Campert-prijs
De Vlaamse dichter Maud Vanhauwaert (1984) heeft de Jan Campert-prijs 2020 ontvangen voor haar bundel Het stad in mij.

Het stad in mij is ‘het wonderlijke relaas’ van de twee jaar waarin Vanhauwaert stadsdichter van Antwerpen was, schreef de jury. ‘Zo is dit lijvige boek een zeldzaam levendige herinnering aan de twee jaren waarin ze haar dichterschap een nieuwe dimensie gaf. Een dichterschap dat zelfs op papier doordrongen is van een literaire en bovenal menselijke generositeit. Dit is een feest.’

 

Vanhauwaert ‘schrijft de lezer aan, trekt je mee haar universum in, lijkt naast je te zitten om te bladeren en te vertellen’. Ze loodst haar lezers ‘van droom naar daad, van woord naar gedicht, van project naar installatie’; het lijken ‘veel losse flarden – gedichten, performances, installaties, zelfs een spelbord – maar samen een schitterend vormgegeven verhaal van tot op het bot benutte poëtische vrijheid’, aldus het rapport. 

 

Tijdens haar stadsdichterschap wilde Vanhauwaert als een seismograaf de trillingen van de stad opvangen, en ‘ten volle onderzoeken hoe je poëzie kunt losweken van het blad papier, welke vormen ze kan aannemen in een stedelijke context en hoe je, vanuit ontmoetingen met andere kunstdisciplines, haar voortdurend kunt herdefiniëren’, zegt ze in de inleiding van Het stad in mij

 

Zo maakt Vanhauwaert het poëtische politiek, schrijft Rebekka de Wit in het begeleidend essay bij de prijs. Door haar werk in het publieke te situeren beschouwt ze het als onderdeel van het publieke, als ‘deel dus van onze gemeenschappelijke hulpbronnen. In de poëtica van Vanhauwaert is poëzie niet een kleine moeilijk vindbare afdeling in de boekhandel of bibliotheek, het is iets wat bijna in de dingen zelf zit of tussen de dingen, en de dichter is degene die er slechts een licht op zet en je daarmee uitnodigt ernaar te kijken.’ Vanhauwaert probeert ‘de deuren naar de poëzie wagenwijd open te houden, voor iedereen’.

‘Veel losse flarden – gedichten, performances, installaties, zelfs een spelbord – maar samen een schitterend vormgegeven verhaal van tot op het bot benutte poëtische vrijheid’

‘In Antwerpen wordt vaak verwezen naar “het stad” in plaats van “de stad”,’ verklaarde Vanhauwaert de ongrammaticale titel van haar bundel tijdens de uitreiking van de Jan Campert-prijs. Waarom, dat weet de dichter zelf ook niet. ‘Misschien heeft het iets te maken met de zogenaamde arrogantie van de Antwerpenaren, die hun stad als ‘het stad’ benoemen en de rest als parking zien. Dat wordt vaak zo gezegd: “Antwerpen is ’t stad en de rest is parking”. Maar ik vond het vooral geestig om meteen een soort speelse ontregeling te hebben in de titel, omdat dat ook het kenmerk is van veel van mijn werk.’

 

Maud Vanhauwaert debuteerde met de bundel Ik ben mogelijk (2011), die bekroond werd met de Vrouw Debuut Prijs. Daarop volgde Wij zijn evenwijdig_ (2015) dat de Herman de Coninck Publieksprijs en de Hugues C. Pernath-prijs ontving. Daarna volgden het poëtisch prentenboek Ik ben weer velen (2018), en Kleurboek van Oma’s en Opa’s die er eigenlijk nog altijd zijn (2020). In 2018 en 2019 was Vanhauwaert stadsdichter van Antwerpen; samen met Rodaan Al Galidi schreef ze het Poëziegeschenk van de Poëzieweek 2021. 


Jury

De jury onder voorzitterschap van Aad Meinderts bestond uit Erica van Boven, Jeroen Dera, Arjen Fortuin, Sanne Parlevliet, Jan de Roder, Jeannette Smit en Carl De Strycker en Sarah Vankersschaever. Aan de prijs is een bedrag van 6.000 euro verbonden. 

 

Uitreiking

De prijsuitreiking vond plaats op donderdagavond 1 april 2021, vanwege de lockdown-maatregelen tijdens een online programma op literatuurmuseum.nl. Philip Huff sprak op iconische Haagse locaties via Zoom met de winnaars van de Haagse literatuurprijzen; Hassnae Bouazza en Splinter Chabot gingen in het Literatuurmuseum in gesprek over de boeken van de bekroonde auteurs en Ester Naomi Perquin bracht een ode aan Guus Kuijer, de winnaar van de Constantijn Huygens-prijs.

 

Credits portretfoto: Noortje Palmers