Remco
Campert

1956

Jan Campert-prijs
Remco Campert (1929) kreeg de Jan Campert-prijs 1956 voor Met man en muis en Het huis waarin ik woonde.

‘In de gedichten van deze bundels heeft Remco Campert aan het gebroken en gewonde levensgevoel van de jonge hedendaagse mens, een gevoel, dat toch het heimelijk streven naar heling en synthese verraadt, een geheel bij dat besef passende stem gegeven,’ aldus de jury. ‘Een moderne stem: allereerst in die zin, dat de dichter uitspreekt een gewoon mens onder andere gewone mensen te zijn, die zijn tot-de-aarde-horen belijdt en die de ivoren toren niet kent en niet kennen wil. Modern ook, omdat de dichter zijn woordgebruik aan de dagelijkse spreektaal ontleent en elk romantisch taalgebruik versmaad heeft. Hij slaagt er in het gewone woord poëtisch te laden.’ 

 

De bundel Met man en muis, geschreven in opdracht van het ministerie van Onderwijs, Kunsten en Wetenschappen, verscheen in de reeks van De Beuk, Het huis waarin ik woonde bij uitgeverij De Bezige Bij, beide in 1955. Zijn tijdschrift Braak, dat hij in 1950 oprichtte met Rudy Kousbroek, werd het platform van de experimentelen. In 1951 debuteerde Remco Campert met Vogels vliegen toch in de Windroos-poëziereeks en in 1953 kreeg hij de Reina Prinsen Geerligsprijs voor de bundel Berchtesgaden. In de vroege jaren vijftig verschenen ook zijn eerste verhalenbundels.  

'In de gedichten van deze bundels heeft Remco Campert aan het gebroken en gewonde levensgevoel van de jonge hedendaagse mens, een gevoel, dat toch het heimelijk streven naar heling en synthese verraadt, een geheel bij dat besef passende stem gegeven,’

Het was de tweede bekroning voor de 27-jarige Campert. ‘Remco Campert, zoon van de dichter Jan Campert, is een van de belangrijkste exponenten van onze moderne poëzie,’ schreef De Telegraaf. ‘Hoewel hij tot de Vijftigersgroep experimentelen behoort bevat zijn poëzie toch heel wat meer begrijpelijke elementen dan die van bij voorbeeld Lucebert en Vinkenoog.’ En ook in dagblad Het Vaderland werd Campert ‘een der meest lyrische en minst extreme figuren’ van de experimentelen genoemd. ‘De beide bekroonde bundeltjes (…) doen hem op zijn best kennen, naar onze smaak vooral in Met man en muis.’ 

 

Adriaan Morriën had de jonge Campert eind maart 1956 in Het Parool als volgt beschreven: ‘Het is niet waar dat Campert in zijn poëzie niet diep graaft of dat zijn gedichten geen diepgang vertonen. Hij graaft of boort alleen niet in steen, maar op plekken van het “aardoppervlak”, waar de grond los en zacht is en hij heeft een onfeilbaar vermogen om dergelijke plekken op te sporen.’ 

Jury

De jury bestond uit: Bert Bakker, Pierre H. Dubois, Gerrit Kamphuis en A. Mout.

 

Uitreiking

Aan de prijs was een bedrag van 1.000 gulden verbonden. De officiële uitreiking vond plaats op vrijdag 30 november 1956 in het stadhuis van Den Haag. Er werd voorgelezen die avond, zo meldde Het Vaderland. ‘Dit deed ook, en voortreffelijk, de jonge dichter Remco Campert, wiens gedichten zeer in de smaak vielen.’  

 

Credits portretfoto: Sjakkelien Vollebregt / Anefo / Nationaal Archief, CC0