Artikelen

In januari 1925 verscheen het eerste nummer van De Gemeenschap. Reden om het zoeklicht te richten op schrijvers en kunstenaars rondom het blad. Zoals Albert Helman, die schreef over muziek, literatuur, politiek en Suriname.

‘Ik was heel even heel beroemd.’ Nicolaas Matsier is een van de schrijvers die in 1977 een zelfportret maakte voor De Revisor. Bijna 50 jaar later spreekt Thomas Heerma van Voss hem over die periode, ‘een mooie tijd’.

Alma Mathijsen stuit in het archief op een verloren stem in de literatuur. Twee brieven van schrijfster Kathinka Lannoy getuigen van grote vastberadenheid en een serieuze benadering van haar literaire nalatenschap.

Marjolein Visser ging op bezoek bij (de naar eigen zeggen erg verlegen) Thé Tjong-Khing voor een persoonlijk gesprek over zijn inmiddels zeven decennia omspannende loopbaan als illustrator. ‘Gewoon zo door, dat wil ik het liefst.’

‘Bij mij zijn de achterliggende ideeën altijd heel belangrijk’. H.C. ten Berge is een van de schrijvers die in 1977 een zelfportret maakte voor De Revisor. Thomas Heerma van Voss sprak de schrijver over zijn werk en leven.

In januari 1925 verscheen het eerste nummer van De Gemeenschap. Het werd beroemd vanwege de bekende schrijvers en kunstenaars die erin te vinden waren, maar er werd ook gediscussieerd over muziek.

Op 24 april 1944 schrijft Josepha Mendels vanuit Londen haar eerste brief aan Jan Greshoff. Het is het begin van een jarenlange correspondentie waarin ze ook het alledaagse bespreken: zij koopt boeken voor hem, hij stuurt haar zijde en nylonkousen.

Vaak zijn ze sprookjesachtig, soms een beetje eng, regelmatig grappig en altijd prachtig: de illustraties van Thé Tjong-Khing. Marjolein Visser mocht zijn originele illustraties bekijken in het museumarchief.

Een van de opvallendste episodes uit de geschiedenis van De Gemeenschap? Het binnenhalen van de Oostenrijkse schrijver Joseph Roth. Wat begon als een veelbelovende samenwerking, eindigde in financiële chaos en onafgemaakte boeken.